AskTurka.Com

Seni Sevmek

Gittin…

 

Duda─č─▒ma, ├žocuksu susuzlu─čumla asla doyamad─▒─č─▒m ├Âp├╝c├╝klerinden birini kondurup gittin. “Ne olur ├Âyle bakma bana” dedin en son…

 

Daha birka├ž dakika ├Ânce g├Âzlerimde varl─▒─č─▒nla alevlenen ya┼čam sevincinin yerine, boyun e─čmi┼č, donuk ve daha ┼čimdiden hasretinle kavrulmu┼č bir karanl─▒─č─▒ b─▒rak─▒p gittin… Dolmu┼čtu zaman─▒n.

 

Y├╝re─čimdeki kum saatini, o g├Âz a├ž─▒p kapay─▒ncaya kadar ge├žen “sen”den, sanki as─▒rlarca t├╝kenmek bilmeyen “sensizli─če” tersy├╝z ederek gittin.

 

─░├žimde, g├╝nlerdir yoklu─čunla zay─▒flam─▒┼č, kalbi kupkuru kalm─▒┼č a┼čk ├žocu─čunu sevginle emzirme sarho┼člu─čuyla delirdi─čim ┼ču ├╝├ž saatin i├žindeki y├╝zlerce “an”─▒ “an─▒”ya d├Ân├╝┼čt├╝rerek…

 

├ľnce g├Âzlerim ├Âks├╝z kald─▒ yoklu─čunda. Sonra, nefesinin o bu─čulu s─▒cakl─▒─č─▒ndan mahrum kalan evimin rutubet kokulu duvarlar─▒…

 

Gittin…

 

─░ki a┼čk─▒n aras─▒nda ┼ča┼čk─▒n. ├ťrkek ve ├žaresiz bir ├žocuk gibi savrulan kalbini cebine koyup, ba┼čka bir eve gittin uyumaya. Art─▒k senin de─čildi evin, “sizin” di. Benim ├Âzledi─čim o eski evin de─čildi gitti─čin…

 

O eski ev… Oturup, zaman─▒n o ya─čmursuz, o par├ža par├ža y├╝z├╝ne bakarak, g├╝ne┼čin b├╝t├╝n g├╝n sadece yalay─▒p ge├žti─či lo┼č pencerelerinde dalg─▒nl─▒─č─▒m─▒z─▒ biriktirdi─čimiz o ev…

 

┼×a┼čard─▒k bazen. Ans─▒z─▒n, hesaps─▒zca, belki de yorgun d├╝┼čerek… Ak─▒ld─▒┼č─▒ bir h─▒zla devinen imgelerin ortas─▒nda, bir ├ž─▒─č gibi ├Âmr├╝m├╝ze y─▒─č─▒lan an─▒lardan birin se├žip, dondurarak… Hayat, ├žok eskilerden gelen sonsuz bir ayinle ilgili gibi, bir gelenek gibi tekrar ederdi etraf─▒m─▒zda, umurumuzda olmadan…

 
Elin ├žaya uzan─▒rd─▒.
Tenim dudaklar─▒n─▒ ├Âzlerdi.
Bir s├Âz├╝m ┼čiirin olurdu. Demlenirdik.

 

G├Âm├╝ld├╝k├že d├╝┼člerin o b├╝y├╝l├╝ uykusuna, a┼čk─▒m─▒n kalbimdeki ilahi melodisi ├žal─▒n─▒rd─▒ kulaklar─▒na birden. Nas─▒l da ├╝rkerdin… Karanl─▒ktan korkan bir ├žocu─čun teselli iste─či gibi b├Âlerdi sesin suskunlu─čumuzu.

 

Ruhlar─▒m─▒z─▒n bir yerlerde bulu┼čtu─čuna, d├╝┼člerimizin bir yerde kesi┼čti─čine inanmak istedi─čim bu hayattan ├žal─▒nt─▒ anlar─▒, beni bunun aksine inand─▒rmaya ├žal─▒┼čan bir sesle ve ilk ├Ânce hep sen b├Âlerdin.

 

─░┼čte b├Âyle anlarda y├╝z├╝ daha da netle┼čirdi d├╝nyaya g├Âzlerinden bakan o yaral─▒ ├žocu─čunun… ─░┼čte ben en ├žok seni i├žimden do─čru sevdi─čim b├Âyle anlar─▒ severdim.

 

Hayat─▒n i├žinde seni bar─▒nd─▒rd─▒─č─▒ her karesinde uzun uzun soluklar alarak, o g├╝nl├╝k, o s─▒radan ayr─▒nt─▒lar─▒n─▒ alabildi─čince b├╝y├╝t├╝p, i├žinde kaybolarak severdim seni… Odan─▒n i├žinde, varl─▒─č─▒na y─▒llard─▒r a┼čina oldu─čun bir e┼čya gibi sessizce kaybolarak, seni izlemek ve ba┼č─▒n─▒n ├╝zerinden sonsuzlu─ča ak─▒p giden d├╝┼č bulutlar─▒nda ┼čekillenen her ┼čeyi, ┼ču y├╝re─čimde senin i├žin b├╝y├╝tt├╝─č├╝m ┼čiire m─▒sra yap─▒p eklemekti seni sevmek.

 

Sevmek hayat─▒na tan─▒kl─▒k etmekti benim i├žin…
Sabahlar─▒ evden ├ž─▒kmadan ├Ânce, uykundaki o en masum halini ├Âp├╝c├╝klere bo─čarken “gitme” diye say─▒klayan sesine k─▒yamay─▒p, patrona bin bir yalanlar uydurarak, i┼če gitmemekti seni sevmek…

 

Sana kahvalt─▒ haz─▒rlamakt─▒. Senle haz─▒rlad─▒─č─▒m sofraya i┼čtahla oturup “sen var ya, bir meleksin, neden seninle evlenmiyorum ki ben? Senden daha iyisini mi bulaca─č─▒m”diyen muzip s├Âzlerine sevinmek, belki de ├žocuk├ža inanmakt─▒. ─░nce ince k─▒y─▒lm─▒┼č, taba─ča motif gibi i┼členerek dizilmi┼č ve hep sevdi─čin gibi ├╝zerinde zeytinya─č─▒ ve limon gezdirilmi┼č domateslere, yapt─▒─č─▒m mezelere duydu─čun minnete ┼ča┼č─▒rmakt─▒. Hayat─▒na eklemekten ├ž─▒lg─▒nca zevk ald─▒─č─▒m o ┼čefkatli inceliklere duydu─čun minnete ┼ča┼č─▒rmakt─▒ seni sevmek…

 

Seni sevmek, bundan y─▒llar ├Ânce, seni bir idol gibi i├žimde b├╝y├╝t├╝p, hayranl─▒─č─▒m─▒n yava┼č yava┼č a┼čka d├Ân├╝┼č├╝n├╝ ├╝rkek├že gizleyerek kaleme ald─▒─č─▒m mektuplar─▒ma, ayn─▒ incelikle, ayn─▒ ├Âzlemle, ayn─▒ hayranl─▒kla verdi─čin cevaplar─▒na inanmakt─▒. T├╝m ─▒srarlar─▒na ra─čmen, bu e┼čsiz b├╝y├╝y├╝ bozmaktan ├žekinip, aylarca seni bir kez bile aramamakt─▒. Sonra ans─▒z─▒n yollara d├╝┼č├╝p, ├žocuklu─čumda kalbimde filizlenen sevdas─▒ senin a┼čk─▒nla ye┼čeren bu kentin sokaklar─▒nda izini s├╝rmek, kendi s├Âzlerinle “bu inceli─čin ve bu derin anlay─▒┼č─▒n y├╝z├╝n├╝”, yani o merak etti─čin y├╝z├╝m├╝, g├Âzlerine ta┼č─▒makt─▒. Bulu┼čtu─čumuz cafe de, aylar─▒n g├╝nlerin tela┼č─▒ ve suskunlu─čuyla anlatt─▒─č─▒n ┼čeylerin hi├žbirini alg─▒lamadan, sadece hayranl─▒kla seni, o hepimiz gidili─čini seyrederken, masan─▒n alt─▒ndan bir t├╝rl├╝ ├ž─▒kartamad─▒─č─▒n o tela┼čl─▒, o ├žocuk ellerinde kendini ele veren heyecan─▒na inanmakt─▒…

 

Seni sevmek, o gece rak─▒ i├žti─čimiz k├Âhne meyhaneden ├ž─▒k─▒p y├╝r├╝d├╝─č├╝m├╝z sokaklarda, Nisan ay─▒nda bir mucize gibi g├Âky├╝z├╝nde dans eden kar tanelerinin Tanr─▒’n─▒n bu a┼čk i├žin g├Ânderdi─či bir i┼čaret oldu─čuna inanmakt─▒.

 

Seni sevmek kad─▒nl─▒─č─▒m─▒, bedenimi ve hazz─▒ ilk defa seninle ke┼čfetmekti. Onyedi y─▒ld─▒r sanki sadece senin i├žin saklad─▒─č─▒m bedenimi, en ufak bir teredd├╝t duymadan ve beklentisiz bir sarho┼člukla sana sunmakt─▒. Her dokunu┼čunda kutsal bir ayinin o s─▒cak ve tatl─▒ ┼čarab─▒n─▒ yudum yudum i├žer gibi…

 

Seni sevmek, a┼čk─▒n u─čruna, ama senden izinsiz, ba┼čka bir kentteki hayat─▒m─▒ s─▒f─▒rlay─▒p, ya┼čad─▒─č─▒n kente, ya┼čad─▒─č─▒n g├Â─č├╝n alt─▒na, ─▒sland─▒─č─▒n ya─čmurlar─▒n alt─▒na gelip yerle┼čmekti. Senden ba┼čka, bu koca kentte bir ba┼č─▒nal─▒k ve kimsesizlikti seni sevmek… Sokaklarda tek bir tan─▒d─▒k simaya rastlamamaya al─▒┼čmakt─▒ g├╝├žl├╝kle… H├╝crelerimle beraber ├žo─čalan a┼čk─▒n─▒ ├Âzg├╝rce ve s─▒n─▒rs─▒zca ya┼čamak i├žin ailemin ┼čefkatli ve anlay─▒┼čl─▒ kollar─▒ndan s─▒yr─▒l─▒p kanatlanmak, y─▒llanm─▒┼č can dostlar─▒n sevgisini ├žok uzaklarda b─▒rakmakt─▒…

 

Seni sevmek, yaln─▒zl─▒─č─▒n so─čuk kollar─▒ndan biraz olsun s─▒yr─▒l─▒p, nefes alabilmek i├žin geceleri saatlerce tek ba┼č─▒ma Beyo─člu’nun karanl─▒k sokaklar─▒nda kalabal─▒─č─▒n solu─čuyla ─▒s─▒nmaya ├žal─▒┼čmakt─▒. Hi├ž tan─▒mad─▒─č─▒m insanlar─▒n y├╝z├╝nde senin y├╝z├╝n├╝ aramak, onlar─▒n kaybolmu┼č, umutsuz hayatlar─▒nda yaral─▒ ge├žmi┼činin ve ├žocuksu d├╝┼člerinin izini s├╝rmekti.

 

Seni sevmek, bu kentin tozlu, soluk ─▒┼č─▒klar─▒ ruhumu ─▒s─▒r─▒rken, ayn─▒ gecenin y─▒ld─▒zlar─▒ alt─▒nda seni deliler gibi ├Âzlemekti. O geceyi de kollar─▒nda ge├žirebilmeye seni ikna edebilmek i├žin saatlerce sokaklarda dola┼č─▒p, barlarda, kahvelerde oturup eve d├Ân├╝┼č├╝n├╝ beklemekti. Bazen bu bekleyi┼člerin sonu, yorgun d├╝┼čm├╝┼č bedenimi s├╝r├╝kledi─čim evimde, o gece bir ba┼čka kad─▒n─▒n yan─▒nda uyumana a─člamak olurdu sabaha kadar… Ertesi g├╝n bir ┼čizofren gibi, hi├žbir┼čey olmam─▒┼č gibi tekrar seni sevmeye koyulurdum. ┼×a┼č─▒r─▒rd─▒m.

 

├ç├╝nk├╝, seni sevmek direnmekti sevgili… G├╝├žs├╝z olan─▒ ac─▒mas─▒zca yok eden bu kentin hoyratl─▒─č─▒na ve senin i├žin art─▒k inanmaktan ├žoktan vazge├žti─čin, ya┼čad─▒─č─▒n hayal k─▒r─▒kl─▒klar─▒yla ├žok uzun zamand─▒r kaybetti─čin o a┼čk duygusunun ger├žekli─činin canl─▒ ispat─▒ olmaya direnmekti. Kalbine inan├žla a┼čk tohumlar─▒ ekmekti seni sevmek. Sevmek o yitirdi─čin a┼čk ┼čark─▒s─▒ ad─▒na sana umut vermekti.

 

Seni sevmek, ait oldu─čun g├Âky├╝z├╝nde seni ├Âzg├╝r b─▒rakmakt─▒. Koparmamakt─▒ kanatlar─▒n─▒. Ruhunun ve kaleminin tek besin kayna─č─▒ndan, ba┼čka sevgilerin ┼čiirine ekledi─či m─▒sralardan k─▒skan├žl─▒kla seni mahrum etmeye yeltenmemekti.

 

Sevmek, ruhumun tek sahibi olan seni sahiplenmemeye kanaya kanaya raz─▒ olmakt─▒. ├çocuksu bir safl─▒kla tek vazge├žemeyece─činin ben oldu─čuma kendimi inand─▒rarak, hayat─▒na boyun e─čmekti.

 

Seni sevmek, bir babay─▒, bir can yolda┼č─▒n─▒ hayat─▒n─▒n sonuna kadar yan─▒nda oldu─čunu bildi─čin g├╝venilir bir dostu, ilgiye ve ┼čefkate doymayan ├žaresiz bir k├╝├ž├╝k ├žocu─ču, ama en ├žok da tutkulu, k─▒skan├ž ve y├╝re─či sonsuz maviliklere akan bir deli a┼č─▒─č─▒ sevmek gibiydi.

 

Bir g├╝n ans─▒z─▒n, telefonda duydu─čun bir sese, ya da yeni tan─▒┼čt─▒─č─▒n bir kad─▒na a┼č─▒k oldu─čunu, sanki tepkimi ├Âl├žmek ya da seni nas─▒l k─▒skand─▒─č─▒m─▒ g├Ârmek isteyen abart─▒l─▒ bir heyecanla s├Âyledi─činde, tela┼ča kap─▒lmamak, bunun gelip ge├žici bir duygu oldu─čuna ve asla benden vazge├žemeyece─čine inanmakt─▒… Yine de i├žimdeki o ka├ž─▒n─▒lmaz endi┼če ister istemez sarard─▒ y├╝z├╝m├╝… Sesim solu─čum kesilirdi birden… ─░┼čte ├Âyle anlarda beni s─▒ms─▒k─▒ sar─▒p, tutkulu bir sevi┼čmenin ilk ├Âp├╝c├╝klerini duda─č─▒ma kondururken “Sen k├╝├ž├╝c├╝k bir k─▒zs─▒n, biliyor musun” diyen ┼čefkatli sesini severdim en ├žok. Ve asl─▒nda ben d├óhil, hi├ž kimseye ├ó┼č─▒k olamayaca─č─▒n─▒ d├╝┼č├╝n├╝r h├╝z├╝nlenirdim.

 

R├╝yalar─▒m─▒n g├╝l kokusu.

 

Sonra bir g├╝n a┼čka a├ž─▒ld─▒ y├╝re─činin s├╝rg├╝leri
Sonra bir g├╝n ┼čiirlerin ba┼čka bir a┼čk─▒n kokusuna b├╝r├╝nd├╝.

 

Y─▒k─▒ld─▒ tabular─▒n… K─▒r─▒ld─▒ zincirlerin… Uza─č─▒ma d├╝┼čt├╝n.

 

Bu defa farkl─▒yd─▒, hissetmi┼čtim. Yaln─▒z bedenini de─čil, ruhunu da payla┼čmaya ba┼člam─▒┼čt─▒n bir ba┼čka kad─▒nla.

 

Sonra sevmek yava┼č yava┼č kay─▒┼č─▒n─▒ izlemek oldu avu├žlar─▒mdan. Seni sevmek, sen sabaha kar┼č─▒ uyudu─čumu sanarak yan─▒mdan kalk─▒p bir ba┼čka y├╝rekle telefonda ├Âzlem giderirken, i├žimde kopan f─▒rt─▒nalar─▒ susturmaya ├žal─▒┼čmak oldu sessizce.

 

Habersizce kap─▒n─▒ ├žald─▒─č─▒m o g├╝n, kap─▒nda kal─▒p, i├žeri girememek oldu. O g├╝ne kadar hi├ž olmazsa bana kar┼č─▒ d├╝r├╝st olmanla, ya┼čad─▒klar─▒n─▒ benden gizlememenle, yalan s├Âylememenle avunuyordum. Ama bir ba┼čkas─▒n─▒ incitmemek, ├╝zmemek i├žin ondan ger├žekleri gizledi─čini, yalanlarla da olsa o nu korudu─čunu fark edince bu avuntu da terk etti beni. Yalanlar─▒n─▒ bile k─▒skan─▒r oldum.

 

Neden d├╝r├╝st olmak i├žin beni se├žmi┼čtin sanki. Ger├že─čin ac─▒maz─▒z zindanlar─▒nda neden beni kilitli b─▒rakm─▒┼čt─▒n.

 

Ne ├žok d├╝┼č├╝nd├╝m bu sorular─▒n cevaplar─▒n─▒.
Ne ├žok sorgulad─▒m kendimi, nerde hata yapt─▒─č─▒m─▒, neyi eksik b─▒rakt─▒─č─▒m─▒.

 

Kad─▒nca oyunlardan haberim olmad─▒ hi├žbir zaman. Se├žti─čin ya┼čam bi├žiminden koparmak, seni soluksuz b─▒rakmak demekti benim i├žin. Hatam seni bir m├╝lk gibi sahiplenmemek miydi? Acaba istedi─čin bu muydu? Seni yanl─▒┼č m─▒ tan─▒m─▒┼čt─▒m? Bana hep, ne kadar asil bir y├╝re─čim oldu─čunu s├Âyler dururdun. ─░syan─▒m, kalbimin ezilmi┼č par├žalar─▒n─▒n ├╝st├╝n├╝ ├Ârt├╝p, sessizce ├žekip kap─▒n─▒ ├ž─▒kmak olurdu en fazla.

 

Yaln─▒z kalmak istedi─čini daha sen s├Âylemeden y├╝z├╝ndeki bulutlardan hisseder, ├žekip giderdim. ├ľz├╝r diler gibi bir sesle, onun gelece─čini s├Âyledi─činde, sessizce ├ž─▒k─▒p giderdim. Kar┼č─▒nda ben otururken, onunla saatlerce telefonda konu┼čtu─čunda ├ž─▒k─▒p giderdim. Hep giderdim.

 

Bu onurlu tavr─▒md─▒ belki de ezen y├╝re─čini. Vazge├žemedi─čin tek yan─▒m buydu belki.

 

Sonra, sevmek yaral─▒ kad─▒nl─▒─č─▒m─▒ ba┼čka y├╝reklerle avutma yan─▒lg─▒s─▒na kap─▒lmak oldu. Buna hakk─▒m oldu─čunu s├Âyleyip dursan da, biliyorum asl─▒nda i├žten i├že hi├ž affetmedin beni. Sen ├žoktan par├žalanm─▒┼čt─▒n zaten. Benim de y├╝re─čimi b├Âld├╝─č├╝m├╝ d├╝┼č├╝nmek sana bile a─č─▒r geldi. Oysa ben, seni de─čil, kendimi cezaland─▒r─▒yordum ba┼čka bedenlerle… Ruhumu kemiren bu deli a┼čk─▒ cezaland─▒r─▒yordum. Bunu anlamad─▒n m─▒ sevgili?

 

Sevmek seni de─čil ├žocuklu─čumu, d├╝┼člerimi, kendimi aldatmak olmu┼čtu art─▒k. Bana ba─članan masum a┼čklar─▒ seninle aldatmak olmu┼čtu… Kimseye veremedim y├╝re─čimi. Ne zaman baksalar i├žime, y├╝re─čimin k─▒r─▒k aynas─▒nda kendilerinin de─čil senin y├╝z├╝n├╝n aksini g├Ârd├╝ler hep… Sessizce ├žekip gittiler. Fark etmedim bile gittiklerini…

 

Gittin…

 

Seni sevmek, bensiz ak─▒p giden hayat─▒na bir yabanc─▒ gibi uzaktan bakmak oldu ├žoktand─▒r… O ├žocuk ellerinin, bir ba┼čkas─▒n─▒n sa├žlar─▒nda gezindi─čini, aniden ├Âzlemle sar─▒l─▒p bir ba┼čka y├╝z├╝ ├Âp├╝c├╝klere bo─čdu─čunu, sabahlar─▒ uykunda bir ba┼čka kad─▒na “gitme” diye say─▒klad─▒─č─▒n─▒ d├╝┼č├╝nmek oldu, seni sevmek… Geceleri kokuna hasret yata─č─▒mda ter i├žinde uyanmak, kendimin bile affedemedi─či bir bencillikle, kalbindeki tek a┼čk─▒n benimki olmas─▒ i├žin g├Âzya┼člar─▒ i├žinde Tanr─▒’ya yalvarmak oldu…

 

Seni yasak bir a┼čk gibi g├Âzlerden uzakta, rutubetli duvarlar aras─▒nda ya┼čamak oldu, sevmek.Beni hayat─▒ndan d─▒┼člad─▒─č─▒n i├žin ├Âfke n├Âbetlerine kap─▒l─▒p, bana bile yabanc─▒ gelen, hi├ž tan─▒mad─▒─č─▒m bir sesle sana ba─č─▒rmak, hayk─▒rmak, a─člamak, sonra pi┼čmanl─▒kla affedip tutkuyla sana tekrar sar─▒lmak oldu…

 

Yabani bir ot gibi ruhumu sar─▒p sarmalayan ├Âfke ve k─▒skan├žl─▒k duygular─▒yla benli─čimden uzakla┼čmay─▒ kendime yak─▒┼čt─▒rmamak, kald─▒─č─▒m bu karanl─▒k dehlizde, kendi kalbimde, yaln─▒zl─▒─č─▒mda, sensizli─čimde, kendi a┼čk─▒mla delirmek oldu seni sevmek.

 

┼×imdi, bu ac─▒ya bir son vermesi, kendisini terketmesi, sonsuzlu─ča b─▒rak─▒p gitmesi i├žin birbirine yalvaran iki y├╝re─čiz art─▒k. “Ayazda iki y├╝rek” gibiyiz.

 

Sen benim ┼čizofren a┼čk─▒ms─▒n… Ben senin kanayan vicdan─▒n─▒m. Affet beni sevgili… Verdi─čim s├Âzleri tutamad─▒m.

Yorumlar

Hen├╝z yorum yap─▒lmam─▒┼č.