K─▒smet ..

Yine y├╝re─čimden bir elveda daha kopuyor. Kader mi kadersizlik mi? Her ┼čey kadere yoruluyor zaten. Ne sevgimden ├╝mit kald─▒ ne de sevebilece─čimden. Da─član─▒yor yine y├╝re─čim ─▒ss─▒z bir k─▒┼č ak┼čam─▒nda, ┼čark─▒lar─▒yla e┼člik ediyor bana kapkara ya─čan kar. Sanki a─č─▒tlar─▒ bana.
Ya┼čayamad─▒klar─▒m─▒ ├Âzl├╝yordum seni her g├Ârd├╝─č├╝mde, her akl─▒ma geli┼činde. Bundan sonra ne ├Âzlemim kal─▒r g├Âzlerimde, ne de kokun kal─▒r burnumda. Bir zamanlar ben seni sevmekten kendimi al─▒koyam─▒yordum ama ┼čimdiye bakarsan, sen kendi kendini bitirdin benim g├Âz├╝mde.
Sana k├ó─č─▒t verdim kalem verdim, k├ó─č─▒d─▒n ben, kalemin sen. Ne yazmas─▒n─▒ bilebildin ne okumas─▒n─▒. Anlayamad─▒n y├╝re─čimin b├╝y├╝kl├╝─č├╝n├╝, at gitsin k├ó─č─▒d─▒ da kalemi de bir yardan a┼ča─č─▒. De─čmez miydim a─čz─▒ndan ├ž─▒kacak iki g├╝zel s├Âze, bir s─▒cak bak─▒┼ča, kalbinde ufac─▒k bir yere. Kimden ne bekliyorum ki, beni koca d├╝nyaya s─▒─čd─▒ramad─▒n bir kalbine mi s─▒─čd─▒racaks─▒n! Kum saatinin bo┼čalmas─▒ ├žok h─▒zland─▒.
Bir insan g├Ârebilir mi acaba ya─čan her kar tanesini? ─░├žinde sen olunca hangi k├Ârl├╝k engel g├Ârmeme! Me─čer g├Âzlerim hi├ž a├ž─▒lmam─▒┼č. Bakt─▒─č─▒m─▒ g├Âremiyordum, g├Ârd├╝─č├╝m├╝ anlam─▒yordum. Sebebi, bir zamanlar i├žimde parlayarak y├╝kselen birinin ismi.
Sen dokunduktan sonra kokun kal─▒rd─▒ ├╝zerimde. Her bak─▒┼č─▒n akl─▒mdayd─▒, her g├╝l├╝┼č├╝n, her tebess├╝m├╝n. Hi├žbir ┼čeyini unutmazd─▒m, ┼čimdi haf─▒zam─▒ kaybettim. ┼×imdi sen ├╝z├╝l benden ayr─▒ ge├žen g├╝nlerine, sen yan y├╝z├╝ne g├╝lmedi─čim anlara, sen kahrol seninle etmedi─čim sohbetlere. Yine de dilim tutuluyor ┼čuan, dayanam─▒yorum ÔÇťinsano─čluÔÇŁ nun ac─▒ ├žekmesine.
K─▒smet, yaz─▒ld─▒ysa ┼čaka─č─▒m─▒za ne ├žare silmek, yaz─▒lmad─▒ysa ne ├žare en kara kalem. Bu sular hi├ž durulmuyor yanaklar─▒mda, sanma ki sana bu ya┼člar. Ben bu ya┼člar─▒ kaderime d├Âk├╝yorum, kanl─▒. Kanl─▒ ki bir zamanlar bak─▒┼č─▒n bak─▒┼č─▒ma de─čdik├že y├╝re─čime akan kopkoyu, delici, yak─▒c─▒

Cevap b─▒rak─▒n

E-posta hesab─▒n─▒z yay─▒mlanmayacak.